Problemen door de economische crisis zijn er alom. Bedrijven gaan over de kop, afzetvolumes decimeren en de druk op kostenreductie is groter dan ooit tevoren. Voor veel inkopers zal het een geweldige tijd zijn, de ene deal nog beter dan de andere. Operationele afstemming tussen partijen lijkt soms ver te zoeken op dit moment. Zo besloot een afnemer die verantwoordelijk is voor de helft van de afzet van een belangrijk bijproduct van een producent van de ene dag op de andere haar (contractueel vastgelegde) afname te stoppen, zonder waarschuwing. Dergelijke voorbeelden zijn er genoeg en leiden soms tot grote problemen bij de leveranciers. Waarom lange-termijn contracten honoreren, nu is het de tijd om een slag te slaan en leveranciers eens flink de duimschroeven aan te draaien. Speciale aanbiedingen te over. De crisis is eigenlijk een fantastisch instrument om eens flink de bezem te halen door je portfolio van toeleveranciers. Als excuus wordt het in het algemeen geaccepteerd zonder vraagtekens te plaatsen.

Ook de logistieke diensten ontkomen niet aan de veldslag. Volumes vallen flink terug en helaas redden veel bedrijven het niet, Maar wat doen dienstverleners eraan om dit het hoofd te bieden? Inkoopafdelingen worden platgebeld door dienstverleners met prijzen die telkens lager zijn, om maar op korte termijn omzet binnen te halen. Is dit niet juist de tijd om innovatiever te werk te gaan in plaats van onder de tarieven te gaan duiken van collega-dienstverleners? Ook een verlader is immers gebaat bij een dienstverlener die zodanige tarieven vraagt dat continuiteit is gewaarborgd. Of tijd om personeel te trainen? Toyota USA ontsloeg haar magazijnpersoneel niet bij het stilleggen van haar productie maar trainde het in veilig heftruckrijden. Of zijn logistieke diensten inmiddels een commodity waar alleen prijs het belangrijkste vergelijkingscriterium is? Een aziatisch logistieke dienstverlener maakte enige jaren geleden juist van een crisistijd gebruik om een open boek contract af te sluiten met een verlader met een transparante margestructuur. Ze doen sindsdien goede zaken met deze verlader, de crisis heeft hen zeker geen windeieren gelegd.
Onderzoek laat  zien dat juist in de magere tijden operationele afstemming in ketens blijft liggen, er is immers toch genoeg aanbod van capaciteit. Zou het niet juist nu een prachtig moment zijn om een meer op innovatie gerichte supply chain strategie uit te werken? Straks trekt de markt weer aan en is er geen tijd voor dergelijke activiteiten. Niet alleen de inkopers zijn hier debet aan. Ook leveranciers van logistieke diensten zijn in deze tijden vaak te sterk gericht op prijs en bieden afnemers het ene na het andere prijsvoordeel. Wie maakt nu wie gek?

 

(column eerder gepubliceerd in Nieuwsblad Transport van 13 mei 2009)