|
Geschreven door Vincent Wiers
|
|
zondag 18 september 2011 |
|
 Door de recente onthullingen rondom sociaal psycholoog Stapel is mijns inziens een zwakke plek in de wetenschap onder de aandacht gekomen. Want zelfs als de data niet verzonnen waren, hebben de onderzoekers enorm gegoocheld met het begrip causaliteit - zoals deze week te lezen is in Vrij Nederland. Sterker nog, de onderzoekers vinden dit de normaalste zaak van de wereld. Het ontbreken van praktische kennis is mijns inziens het hoofdprobleem. In het afgelopen decennium is een enorme omslag gemaakt in het universitaire onderzoekslandschap, die ik van nabij heb mogen observeren. Waar voorheen 'praktische' kennis net als het hebben van wetenschappelijke publicaties, een reden was om carrière te kunnen maken aan een universiteit, is de nadruk komen liggen op het produceren van onderzoeksoutput. Publicaties dus. En om in toptijdschriften te publiceren, moet doorgaans kwantitatief onderzoek gedaan worden. Case-studies worden doorverwezen naar de 'mindere' bladen. Nu ligt een dergelijke aanpak voor de ene discipline méér voor de hand dan voor de andere. Bij wetenschappen waar doorgaans kwantitatief gemeten kan worden aan verschijnselen, zoals de natuurkunde, ligt het voor de hand om de onderzoeksoutput daarop te richten. Maar in de sociale psychologie ligt dat anders - trouwens, in elk vakgebied waar complexe systemen worden bestudeerd, waar niet zomaar mee te experimenteren is. Daar is, naast de kwantitatieve benadering, ook praktisch inzicht nodig om te weten wat je met cijfers wel, en wat niet kunt meten. En hoe je die cijfers kunt interpreteren. Helaas is het besef dat dit soort wetenschappen een mix vereisen van kwantitatief meten en beoordelen door experts met praktijkervaring, naar de achtergrond verdrongen. Er zijn nauwelijks bedrijfswetenschappers meer die bijvoorbeeld weten wat het betekent, een ERP systeem te implementeren. Mijn vurige wens is dat hier ooit een gezonde middenweg gevonden gaat worden.
 Bent u de eerste die reageert?
|
|
|
Geschreven door Vincent Wiers
|
|
zondag 11 september 2011 |
 Normaliter is de nieuwssite van de BBC beter geinformeerd dan anderen - als het echt spannend is in de wereld, vertelt de BBC me wat ik er werkelijk van moet denken. Maar met dit bericht slaan ze toch de plank mis. Want welk land loopt er al jaren, nee, decennia, voor op het gebied van fietsdelen? Precies! En waar je in een stad als Parijs ingewikkelde abonnementsvormen moet bestuderen - in het Frans, ja - en vervolgens het razende verkeer mag trotseren, kun je in elke Nederlandse stad een fietsje 'sharen' met het juiste gereedschap. Wild autoverkeer scheldt je gewoon aan de kant, en zelfs stoplichten gelden niet voor de zelfaangedreven tweewieler. Ze hebben nog een hoop van ons te leren! Bent u de eerste die reageert? |
|
|
Geschreven door Sander de Leeuw
|
|
donderdag 08 september 2011 |
Stel er komt iemand naar je toe met resultaten van een onderzoek die nogal opzienbarend zijn. Wat doe je dan? Onlangs gepubliceerd onderzoek naar 'hufterige vleeseters' blijkt verzonnen te zijn. Een Tilburgse hoogleraar kwam naar twee andere onderzoekers met data van een assistent die vervolgens door hen gedrielijk gebruikt zijn voor een wetenschappelijke publicatie. En wat zeg je dan als een van deze twee co-auteurs? "Er bestaan vermoedelijk helemaal geen onderzoeksresultaten over de effecten van het denken aan vlees en we kunnen hierover dan ook geen enkele uitspraak doen" (bron: Volkskrant ). Vermoedelijk? Dat noem ik pas een afgang, als wetenschapper meedoen aan een onderzoek en geen flauw idee hebben over de ruwe data waarmee je werkt? Wie heeft er nu boter op het hoofd? Bent u de eerste die reageert? |
|
Lees meer...
|
|
|
Geschreven door Vincent Wiers
|
|
donderdag 25 augustus 2011 |
 Net als in de natuurkunde, zijn er ook in de logistiek een soort van natuurwetten. Deze bijvoorbeeld: onzekerheid = voorraad + verloren omzet - slimme planning. Met andere woorden: als je de klantvraag niet kent, of een onbetrouwbaar productiesysteem hebt, zijn er twee opties: het aanhouden van voorraad, of 'nee' verkopen. En slimme planning kan de noodzaak tot het aanhouden van voorraad verkleinen. Bijvoorbeeld, doordat de doorlooptijd teruggebracht wordt. 'Slimme planning' kan verschillende zaken betekenen: het beter voorspellen van de klantvraag, het beter berekenen van de vereiste voorraadniveaus, het beter plannen en schedulen van de voortbrengingsketen. En natuurlijk dient elk bedrijf voortdurend aandacht te hebben voor het beter voorspelbaar te maken van die keten, door bijvoorbeeld variatie in kwaliteit aan te pakken, of het preventieve onderhoud beter te organiseren. De mooiste ketens zijn zo eenvoudig, die hebben geen APS nodig! Bent u de eerste die reageert? |
|
|
Geschreven door Vincent Wiers
|
|
zondag 21 augustus 2011 |
 Een tijd geleden werkte mijn enige collega op een project, waar op gegeven moment een probleem ontstond. Ik herinner me een kort gesprek bij de koffiemachine: "Ik kan nu twee dingen doen: ik kan aan het werk gaan en het probleem structureel oplossen, of ik kan allerlei mails rondsturen zodat mensen het idee hebben dat ik er bovenop zit!" Het fascineert me tot op de dag van vandaag, dat niet ingrijpen bij problemen, als een teken van incompetentie wordt gezien bij managers. Dit fenomeen wordt ook wel de 'illusion of control' genoemd. En met name bij logistieke planning speelt dit verschijnsel een belangrijke rol. Probleem? Reageren! Maakt niet uit hoe, als je maar reageert! Onderzoek naar de korte termijn fluctuaties door collega Paul Stoop aan de TU/e liet al zien dat korte termijn verstoringen vaak vanzelf verdwijnen. En goede planners maken hier gebruik van, terwijl minder goede planners steeds maar meer gaan plannen. Kortom, dat pro-actieve, dirigerende gedrag is slechts een vorm van autoritaire borstklopperij van zogenaamd scherp management, terwijl anderen uiteindelijk toch wel het probleem zouden hebben opgelost.Bent u de eerste die reageert? |
|
|
<< Begin < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>
|
| Resultaten 6 - 10 van 204 |
