APS succes: wie is hier de baas?

Geschreven door Vincent Wiers

maandag 15 september 2008

De implementatie van een APS systeem kent vele valkuilen. In veel gevallen draait het APS uiteindelijk wel maar worden de resultaten nauwelijks gebruikt. Ofwel de planner heeft het geloof in het systeem verloren en doet zijn of haar eigen ding, of de werkvloer saboteert de resultaten van de planning.

In voorgaand onderzoek is gebleken dat je goed moet nadenken over de vraag: welke beslissingen worden waar genomen. Anders gezegd: hoeveel autonomie leg ik op de werkvloer, en hoeveel beslissingen kan de planner nemen. Er zijn verschillende 'scholen' die daar verschillend over denken. Sociotechnici vinden dat je autonomie zo laag mogelijk moet leggen, omdat je dan zo dicht mogelijk bij de operatie zit. Er zit veelal ook een soort ideeele doelstelling achter - om mensen 'zinvoller' werk te geven, doordat ze zelf beslissingen kunnen nemen over hun werkpakket.

Een andere school is de Operations Research (OR), die over het algemeen claimt dat je alle autonomie bij de planner moet leggen (en dus niets op de werkvloer). Alleen door centraal te beslissen kun je namelijk optimaliseren. Dit uitgangspunt voor vele scheduling-algoritmes is in de praktijk vaak onjuist gebleken, en daardoor worden de meeste ORtechnieken niet gebruikt.

In mijn proefschrift koos ik een middenweg en stelde voor om de autonomie op de werkvloer afhankelijk te maken van de hoeveelheid onzekerheid. Is er veel onzekerheid die niet gemodelleerd kan worden, dan moet er lokaal de mogelijkheid zijn het schedule aan te passen. Is er weinig onzekerheid, dan kan de planner beslissen.

Dit klinkt misschien logisch, maar autonomie kan een twistpunt blijven in organisaties. Sommige afdelingen hebben er gewoonweg heel veel moeite mee om beslissingen uit handen te geven. De smoezenpot gaat dan open als argumentatie waarom het schedule niet opgevolgd kan worden. Het lastige aan de discussie is dat er soms geldige redenen zijn, en soms niet, en dat het als externe heel erg lastig is om een inhoudelijke discussie aan te gaan met bijvoorbeeld een ploegleider.

En wat nu te doen in dit soort situaties? Herhaling is de kracht van de verkoop - de boodschap dient steeds weer herhaald te worden, waarom het schedulen met een APS belangrijk is. Een krachtig en duidelijk management is hierbij cruciaal. Maar een kant en klare oplossing is er niet - het gaat hier over organisatieverandering, wat betekent dat er veel gepraat, gemasseerd en overtuigd moet worden.

Bent u de eerste die reageert?

Alleen geregistreerde gebruikers kunnen reacties geven.
Log in of registreer.

< Vorige		Volgende >

[ terug ]